Miecz

Ceremonialny miecz krótki o smukłej, jednosiecznej kutej klindze z geometrycznym rytem powierzchniowym. Rękojeść wieloczęściowa: dolna część walcowata, opleciona włóknem roślinnym, środkowy łącznik kwadratowy z wbitymi guzami metalowymi (krzyżowy znak być może liturgiczny lub klanowy), zakończenie gładkim, polerowanym grzybkiem. Pomiędzy rękojeścią a głownią charakterystyczny czworokątny węzeł („sucharek”) — element zdobniczy i konstrukcyjny zarazem. Tego typu broń krótka — wyraźnie nie funkcjonalna bojowo — pełniła rolę insygnium dygnitarskiego lub przedmiotu obrzędowego (przysięga, ofiara, ścięcie ofiarne). Geometryczne nacięcia na klindze przypominają tradycje kowali-rzeźbiarzy Mangbetu, Ngbandi, Bua czy Songye; precyzyjna identyfikacja wymaga porównania z atlasami broni kongijskiej (Westerdijk 1988, Felix 2003). Identyfikacja regionalna do potwierdzenia. [SZKIC — opis wstępny, sporządzony na podstawie analizy wizualnej obiektu i jego ogólnego kontekstu kulturowego. Wymaga weryfikacji przez eksperta sztuki afrykańskiej; pełna karta katalogowa zostanie sporządzona w odrębnej dokumentacji KRS.]